Spotkanie z Jezusem
- szczegóły
Sakrament pojednania
przez Gabriele Cantaluppi
W 1989 roku Kongregacja Nauki Wiary w piśmie „Aspekty medytacji chrześcijańskiej” przestrzegła przed trudnościami w ujednoliceniu chrześcijańskich i niechrześcijańskich stylów medytacji. Ponownie w 2003 roku w Chrześcijańskiej refleksji na temat „New Age” Papieska Rada ds. Kultury przypomniała, że „Kościół unika wszelkich koncepcji podobnych do koncepcji New Age”. Ostatecznie przestrzega się przed pokusą, jakkolwiek kuszącą, zwracania się bezpośrednio do Boga, nadawania sobie programów duchowej podróży w sposób czysto subiektywny, bez porównywania się z kimkolwiek. Jednostka twierdzi, że jest kapłanem samej siebie, że posiada wiedzę mającą wpływ na Boga i zbawia się poprzez koncentrację, rytuały i dobre uczucia. Święty Paweł musiał już w tym względzie przypominać chrześcijanom wspólnoty Kolosów w liście napisanym podczas swego uwięzienia w Rzymie. Nawet pisząc do Tymoteusza: „Jest tylko jeden Bóg i tylko jeden pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus”, stwierdza kategorycznie, definitywnie odrzucając wszelkie mityczne wyobrażenia o religii.
Osoby konsekrowane: Synowie w Synu
- szczegóły
Na zakończenie Roku Życia Konsekrowanego
Życie konsekrowane jest jednym z owoców, który najlepiej ukazuje płodność i piękno wielkiego drzewa, na którym jesteśmy wszczepieni poprzez sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego. Łaska chrztu daje nam synostwo Boże, a to odradzające doświadczenie jest zachowywane i karmione przez bierzmowanie i Eucharystię, sakramenty, które wyznaczają świadome i stale wzrastające doświadczenie egzystencjalne tego synostwa chrzcielnego. Tam, gdzie pojawia się powołanie do formy życia szczególnej konsekracji, łaska ta może i powinna przynieść efekt „stokrotny” (por. Mt 13,8). Prorok dobrze mówi: „Pan mnie powołał już w łonie mojej matki, od łona mojej matki wezwał moje imię” (Iz 49,1). Jeszcze trafniej można to powiedzieć, odnosząc się do macierzyńskiego łona Kościoła, które rodzi nas do życia w Chrystusie, karmi nas Nim i napełnia Jego Duchem.
Korzystny czas miłosierdzia
- szczegóły
Pożyczony
przez Angelo Fortiego
Miłosierdzie: to słowo odsłania tajemnicę SS. Trójca. Miłosierdzie: jest to akt ostateczny i najwyższy, z którym Bóg wychodzi nam na spotkanie. Miłosierdzie: to podstawowe prawo, które żyje w sercu każdego człowieka, gdy szczerze patrzy na brata, którego spotyka na drodze życia. Miłosierdzie: jest drogą, która jednoczy Boga i człowieka, ponieważ otwiera serce na nadzieję bycia kochanym na zawsze, pomimo ograniczeń naszego grzechu. Droga wielkopostna jest poszukiwaniem oblicza Boga, którego zbyt często nie dostrzegamy zaćma naszej pychy; w istocie Wielki Post jest sakramentem trwającym czterdzieści dni, podczas którego wszystko, czego Jezus dokonał w swoim ziemskim życiu, przechodzi przez osmozę, niczym transfuzja w nasze życie. Sakrament jest widzialnym znakiem, w którym możemy doświadczyć konkretnej obecności Chrystusa Jezusa, który nas uzdrawia, przebacza, karmi, wzmacnia nasze życie, a przede wszystkim czyni nas zdolnymi do kochania.