Pytanie o słynne, rzekome objawienia maryjne w Medziugorju
otrzymał częściową odpowiedź z Watykanu. Dykasteria ds
Doktryna Wiary zaleca pielgrzymki do Królowej Pokoju
ponieważ uzyskuje się obfite owoce duchowe
N24 czerwca 1981 roku po południu piętnastoletnia Ivanka Ivanković i szesnastoletnia Mirjana Dragičević spacerowały u podnóża wzgórza Podbrdo w mieście Medjugorje (Bośnia-Erstzegowina). Ivanka powiedziała swojej przyjaciółce, że widziała świetlistą postać: „Spójrz, Gospa!” co po chorwacku oznacza Madonnę. Wracając w to samo miejsce z Vicką Ivanković, kuzynką Ivanki, Marją Pavlović, kuzynką Mirjany, z Jakovem Čolo i Ivanem Dragičeviciem, Madonna ukazywała się ponownie całej grupie. Był to pierwszy etap zjawiska, które pomimo początkowego silnego sprzeciwu jugosłowiańskiego reżimu marksistowskiego rozwijało się przez ponad czterdzieści lat.
IW październiku przypadają dwie rocznice, które można poczuć jako nasze: 7-go i święto św. Alojzego Guanelli 24-go. W tej krótkiej refleksji zamierzam wskazać na związek pomiędzy Ks. Guanellą a Różańcem pamięć o naszym Założycielu niech nas umacnia w tym nabożeństwie.
«Desertum fairunt et pathem appellaverunt», co w tłumaczeniu znaczy: «Zrobili pustynię i nazwali ją pokojem». Tak pisze Tacyt De Agricola, słowami opisującymi tragicznie aktualną rzeczywistość różnych miast na całym świecie, do dziś zniszczonych przez wojny. To, co uderza – dziś bardziej niż wczoraj – w obliczu szkód wyrządzonych przez ludzką niegodziwość, to uzasadnienie podawane z akademickim cynizmem: „Aby osiągnąć pokój, należy prowadzić wojnę”.
Jeremiasz jest prorokiem nieszczęsnym: powołany jest przez Boga, aby udać się do „narodów” i oznajmić miecz, głód, zarazę. Musi ostrzec Jerozolimę, że wkrótce zaatakuje ją wojna i że cudem będzie ucieczka przed nią. W historii jego powołania mówi się, że Pan pokazał mu przechylony od północy garnek, z którego żrący płyn mógł śmiertelnie wylać się na Miasto Dawida (por. Jr 1, 13). Była to metafora ruiny, jaka na nią spadnie, naruszając życie jej mieszkańców.